Düşünüyorum, öyleyse varım 

Anna Karenina

“Düşünüyorum, öyleyse varım.” (Descartes)

Bazen o kadar çok düşünce geçiriyorum ki zihnimden, yazmaya bile dermanım olmuyor. Bir milyon tane şey geçirip aklımdan , birkaç cümleyle geçistiriyorum. Bazen keşke zihnimdeki düşünceleri yazıya geçirecek bir cihaz olsa diyorum. Ben düşündükçe o yazsa.

Düşünmekte on numarayım fakat yazmakta tökezliyorum. O çok güzel edebi cümleler kuran yazarlardan olmayı ne kadar çok isterdim.

Çocukken o zamanın meşhur dizisi Sıdıka’dan etkilenip günlük tutmaya başlamıştım. Ama çok utanırdım, kimse görsün istemezdim. Hatta bir keresinde tuvalete kendimi kapatıp orda yazmaya çalışmıştım. Nasıl bir korku düşünsenize. Halbuki yazdıkların çocukça şeyler. En fazla ne olabilir ki? Okuldan başka bir çocuktan hoşlanmışsındır belki. Ama öyle olmuyor işte. Bizim oralarda çocuk da olsan böyle şeyler asla kabul edilemez. Öyle şeyler yazmasam bile utanırdım işte, okunmasın isterdim. Bu yüzden günlüklerim hiçbir zaman uzun ömürlü olmadı. Defter daha bitmeden, defteri atardım. Hatta liseyi bitirdigimde en son yazdığım günlüğün bütün sayfalarını tek tek ocakta pişen…

View original post 66 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s