İçimdeki Simirna

napaykullayki

AdsızKendimi iyileştirmeli, sonra başkalarını iyileştirmekle ilgilenmeliyim. Kendimi affedebilmeli, hep kendime hayatın benim bir yansımam olduğunu, kendime değer verdiğim müddetçe insanların bana değer verdiğini, kendimi sevdiğim müddetçe insanların da beni sevdiğini “kendime” hatırlatmalıyım.

“Hepimiz vahşiye özlemle doluyuz. Bu özlemin kültürel olarak onaylanmış pek az panzehiri var. Bize bu tür bir arzudan utanç duymamız öğretildi. Uzattığımız saçlarımızı duygularımızı saklamak için kullandık ama vahşi kadının gölgesi gündüz ve gecelerimiz boyunca pusuya yatmış bir halde hala varlığını sürdürmekte. Şimdi o kadını tekrardan keşfetme zamanı…

Ben dişiyim; yaratıcının muazzam tasarımıyım. Bir rahimimde bir de göğüs kafesimde iki tane can taşımaktayım. Sevgi, şefkat, aşk doğuranım, canımdan can verenim. Şimdi ruhumu keşfe çıkmaktır niyetim. Savaşçı kadın olan atalarımdan aldığım mirasları bu güne taşımaktır isteğim. Simirna’nın ruhu üflendi içime tekrardan küllerimden doğabileyim diye…”

Tekrardan doğmak ise niyetim; kişisel farkındalığımı, hayatıma birisini dahil etmeden önce kazanabilmeliyim. Hayatıma birisini merkez alıp onun yörüngesinde dönmemeliyim.
Durmadan çalışıp, üretip, çoğaltabilmeliyim potansiyelimi.
Kendimi geliştirip, kendime…

View original post 254 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s