Ninni ve Ağıt…

Dinçer Yurttaş

“anneler günü için “

içine doğru fısılda, ellerini koyduğun o boşlukta

uyuyor, ve  kalbi bir karınca yuvası gibi hızlı atıyor;

bir çocuk, ki onun cenneti zifiri karanlık,

ne tuhaf aydınlık bir cehenneme doğmak ,

yuvasını tel örgülerden bir baraka sanan güvercinler gibi

dönmek,  aynı buruklukla mor akşamlarda.

Ne tuhaf.

İçine doğru fısılda, senin sesin güzel düşlerin habercisi,

çocuk olmanın kahkahaları, anne olmanın sevinci

bizim acılara katlanmamızın tek yolu bu ninni ….

Dünya kendi zalimliğini doğurmuş;

ne kendini kendinden doğurabilir ki ,

içine doğru fısılda ve güven ver bana

nefes gibidir ve terk eder seni her şey zamanla .

ne tuhaf ,  bu karanlıkta yaşayıp bir akdenizde boğulmak.

bir göç mevsiminde kanatları olmadan doğmak

Ne tuhaf.

tut bütün sözcükleri, incitmeden kanatlarından

bir uğur böceği gibi bırak içine, bana doğru fısılda

ruhumu doğuran bir göbekbağı gibi

tekrarla bu ninniyi.

İnsanı geçmişi doğururmuş,

kim kendisiyle büsbütün barışabilir ki.

içine doğru fısılda, büyüt beni…

View original post 66 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s