1-2 Yaş /40

Babalar da Anlar

Turquinho ne yapıyorsa tatmin olacak kadar yapmış.

Bir an duruyor.

Küçücük iki kolunu ileri geri sallıyor. “Şimdi ne yapsam” hareketi bu. Gözleri yeni bir oyun arıyor.

O ara tabure çıkıyor karşısına. Hemen yanaşıyor. Önce göbeği dayayıp taburenin üstüne yatıyor. Bütün ağırlığını verip iki eliyle taburenin iki tarafınndan tutup

-sanki tahta tabure yere sabitlenmiş gibi-

Var gücüyle asılıyor.

Tabureyi mi aşağı çekiyor yoksa kendini mi yukarı çekiyor tam anlayamıyorum.

Sonra ayaklar yerden kesiliyor.

Vücut yükseliyor, taburenin üstüne çıkmaya başlıyor.

Film sahneleri gibi;

Bir noktaya bakan karakter bir hesap yaparken nasıl ekranda silik grili beyazlı rakamlar, formüller uçuşur,

İnsan pür dikkat bebeğe ve tabureye, bütün fizik hissiyle, bakıyor.

Bakıyor ve karar veriyor; ÇOCUK DÜŞECEK!

“Olduğu yerden sırt üstü tabureyle birlikte geriye doğru düşecek.

Düştüğünde ise yere, yerdeki fayansa kafasını hızla çarpacak!”

İşte tam o an,

Annenin -ve diğerlerinin- turquinho’ya seslendi an oluyor:

“Oğlum düşeceksin!”

*

Oğlumun böyle “HAYIR” lı bir dünya içine…

View original post 890 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s