Deimos (korku)

asibumerang

jonah2.jpg

Benim aklım benim kırbacımdır,

dedim ki ona,  neden bu zulmün

yolunu kaybetmiş, sığınmış başka gölgelere

ve içimde kimsenin sökemediği bir hüzün

ve susmuş, mahcup olmuş kendi kaderine

otursam.

taş altına sinmiş bir yılan gibi ,

boş bir mezarı doyuran can gibi

otursam.

benim aklım benim kırbacımdır.

dedim ki ona, bırak ; korkularım, öfkelerim

yenik düştüğüm ne varsa

yoksa da yalansa da

incindiği yerde kopup bir boşluğa yuvarlansa

kendi cinnetinde, öldürse kendini

unutsam

bir rüyadan arta kalan gibi,

bir rüzgara fısıldanan gibi

unutsam.

dedi ki

dilim seni yaralıyorsa,

diz çöktürüyorsa omuzlarına bıraktıklarım;

hatırla,  Yunus da

sözünü bırakıp arkasında

bir denizin tuzunda öldürmüştü yarasını.

sanmıştı ve aldanmıştı.

içindeki lallik onu zehirlemeden

  döndü kendi karasına.

öğrendi kendini de devşirmeyi ,

aklın kırbacı altında korkularını yenmeyi.

dedi ki,

benim şefkatli bir elim

prangasız bir zamanım, karartısız bir ışığım yok,

hatırla Yunus’u

kendinden korktu en çok

yabancıyı iteler gibi kovdu onu evinden

ah …

View original post 8 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s