Kutucuk İnsanları -Bizler-

TÜRKÇE HOCAM

İçine sıkıştığımız kutucuklardan devam ediyoruz yaşantılarımıza. Bir kutucuktan diğerine gidip sosyalleşiyoruz hatta. Dolu dolu yaşadığımızı zannediyoruz hayatı yeşilden ve doğadan uzakta. Rutinlerimiz saçmalıktan başka hiç bir şey değilken aslında.

Her akşam  kurulmuş saatlerin ardından uyuyup her sabah yine o zırvaların gürültüleriyle uyanmaktayız hayata. Yarı uykulu yarı uyanık giyinmekteyiz zırhlarımızı, katılmak için  bir önceki günden miras kalan çılgın savaşımıza. Ne varsa bizi biz yapan uzaklaşmaktayken  günbegün biraz daha.

Eriyor ömürlerimiz  göz göre göre avuçlarımızda.  Kapılmışız yokluğuyla bilincin, çağın estirdiği türlü rüzgarlara. Savruluyor bedenlerimiz apansız, evrenin muhtelif noktalarında. Çalmıyor artık şarkısı inancın, umudun ve mutluluğun.  Yankılanmıyor dağlarda, bayırlarda, sokaklar ve ovalarda.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hüküm sürmekte engin bir boşluk, tüm ruhlarda. Ötesinde,  sığlığın tekdüzeliği sarıvermiş; gökyüzünden yeryüzüne  kadar dört bir yanı, önlenemez bir  hırsla.

Dönüyoruz yorgun ve bitkin vücutlarımızın mahzeni,  kutucuklarımıza.  Gün döngüsünü tamamlayıp çaresiz teslim olduğunda akşama. Sönüyoruz  ışığı gibi güneşin gecenin kollarında.

Sönüyoruz ta ki tekrardan açıncaya dek güllerimiz, gelmesi meçhul ilkbaharda…

♠♠  Mecaz…

View original post 2 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s