Eksik Bir Hikaye

Benden Artakalanlar

Her can acısında bir kalp düşüyordu uçurumdan
Adam parça parça eksiliyordu
Herkes biraz daha solduruyordu umut çiçeklerini
Sonra bahar geldi karanlık diyarlara
Güneş doğdu sonsuz gecenin ortasına
Dünya misali dönüyordu adam güneşinin etrafında
Derken her düşüşten acılı bir düşüş
Her vurştan öldürücü bir vuruş oldu
Ortaya çıkınca güneşin yalan olduğu

Adam
Uçurumun kenarında silik bir ruh…

Kadın
Görüyordu
Yalan güneşi
Acıyı
Yarayı
Ve her bakışta adamın
Bir kez daha acıdığını biliyordu
Bir göz yaşı süzülüyordu yanağından
Düşleri yıkıldıkça adamın
Düşünceleri yakıldıkça adamın
Yaslandı göğsüne
Teninden başka ne varsa yüzünde
Bulaştı beyaz gömleğe

Üzülüyorsun dedi kadın
Güvenmiyorsun dedi adam

Keşke dedi,
Aklımdan geçenleri
Bozulmadan görebilsen
Güvensizlik değil
Her acında acıyorum
Yangınında yanıyorum

Tuttu elini adamın
Götürdü kalbine
Keşke dedi
Alıp yüreğimdekileri
Yüreğine koyabilsem

Göremedi, duyamadı, bilemedi
Bir hikaye daha
Sonu yazılmadan bitti.

View original post

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s